(Άρθρον 3ον του Καταστατικού της εν Θεσσαλονίκη Φιλόπτωχου Αδελφότητος Έτος ιδρύσεως 1871) «… Δι’ αποφάσεως της Γενικής Συνελεύσεως, λαμβανομένης κατόπιν προτάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου, δύνανται να ανακηρύσσονται Επίτιμοι Πρόεδροι της Αδελφότητος πρόσωπα σπουδαίας προσενεγκόντα υπηρεσίας προς την Αδελφότητα ή συντελέσαντα σπουδαίως εις την επιτυχίαν επιδιωκομένων παρ’ αυτής σκοπών». Σύμφωνα προς το ως άνω άρθρον και κατά σειράν προβαδίσματος οι Επίτιμοι Πρόεδροι της Φ.Α.Α.Θ. έχουν ως εξής:
ΙΩΑΚΕΙΜ Ο Γ’ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (1874-1878) ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ (1878-1884 και Μάρτιος 1901 – Νοέμβριος 1912)
Εγεννήθη το 1834 εις το προάστιον Βαφεοχώριον (Μπογιατζήκιοι) του Βοσπόρου, συνεπλήρωσε δε τας γυμνασιακάς του σπουδάς εις Βουκουρέστιον, όπου και εχειροτονήθη το 1852 διάκονος. Το 1854 και επί έξι έτη παρέμεινε στην Βιέννη, όπου συμπλήρωσε τις σπουδές του. Την Μητρόπολη Βάρνας (σήμερον της Βουλγαρίας) εποίμανε κατ’ αρχήν ως Μητροπολίτης και από το 1874-1878 διετέλεσε Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης. Ως Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης και Πρόεδρος της Δημογεροντίας συνειργάσθη τα μέγιστα με την Φιλόπτωχο Αδελφότητα. Η Φιλόπτωχος Αδελφότης ανέλαβε την υποχρέωση ιδρύσεως, κατασκευής και εκμεταλλεύσεως των κοιμητηρίων της πόλεως μας, κατόπιν εντολής του Ιωακείμ. Η Θεσσαλονίκη με την παρουσία του Μητροπολίτη Ιωακείμ συντονίζει την πορεία της μέσα στον ευρύτερο εθνικό και ευρωπαϊκό χώρο με συνεχή ανοδική πορεία και στα εκπαιδευτικά θέματα με αποκορύφωμα την ίδρυση το 1876 του Διδασκαλείου της Θεσσαλονίκης με πρώτο Διευθυντή τον γνωστό παιδαγωγό Χαρίσιο Παπαμάρκου. Τεραστία υπήρξε και η συνεισφορά του στον Μακεδονικόν Αγώνα. Αντιμετώπισε μετά σθένους και καρτερικότητος τας επιβουλάς της Βουλγαρικής Εξαρχίας. Παραλλήλως ως Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Κατά την 2ην Αρχιερατεία του (1901-1912) προετοίμασε και εγκατέστησε στις Μητροπολιτικές έδρες στη Μακεδονία άνδρας πλήρεις νεανικού σφρίγους και δραστηριότητος. Διά των προωθηθέντων τότε εις Μακεδονίαν Μητροπολιτών και λοιπών Ιεραρχών, πολλά ωφελήθη ο Μακεδόνικος Ελληνισμός.«Βαθύς γνώστης της κατάστασης και με μεγάλη διορατικότητα συνέβαλε αποφασιστικά στον αγώνα του Ελληνισμού απέναντι στο πρόγραμμα εκτουρκισμού που είχαν αρχίσει να εφαρμόζουν οι Νεότουρκοι αμέσως μετά την επικράτησή τους», αναφέρει ο Douglas Dakin στο βιβλίο του «Μακεδόνικος Αγώνας», Αθήνα 1985, σ. 176. Όθεν δικαίως η Φιλόπτωχος Αδελφότης Ανδρών Θεσσαλονίκης τον ανεκήρυξε ομοφώνως Επίτιμον Πρόεδρόν της. Η Θεσσαλονίκη ετίμησε τον άνδρα με οδόν εις την ιεράν του μνήμην: Πατριάρχου Ιωακείμ (Γ’).
ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ (ΦΩΤΙΑΔΗΣ) ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (1878 – 1884)
Διεδέχθη στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο τον Ιωακείμ. Συνειργάσθη με την Αδελφότητα σε εθνικά και κοινωνικά θέματα όπως επίσης και με τα σώματα που διοικούσαν επί Τουρκοκρατίας την Ελληνική Κοινότητα, την Δημογεροντία, την Αντιπροσωπεία ή διευθύνουσα επιτροπή και την Εφορία. Αποτέλεσμα της καλής συνεργασίας με τα ως άνω κοινοτικά σώματα ήταν η τροποποίησις του αναθεωρηθέντος κανονισμού της κοινότητος Θεσσαλονίκης (25 Φεβρουαρίου 1879). Στα ως άνω κοινοτικά σώματα συμμετείχαν και πολλά από τα μέλη της Φιλόπτωχου Αδελφότητος, όπως Μιχαήλ I. Καλός, Αλφρέδος Abbot, Αστέριος Ιωαννίδης, Στέφανος Τάττης, Τάσκος Παπαγεωργίου, κ.λπ. Επί Καλλινίκου έχομεν την αναγνώρισιν της ισοτιμίας της Ελληνικής προς την Τουρκικήν γλώσσαν, όταν τον Δεκέμβριον του 1879 ο Στέφανος Τάττης με άλλους 6 Έλληνες στην επιτροπή που συνεκρότησε ο Βαλής της Θεσσαλονίκης, Γκαλίπ Πασάς, και που απετελείτο από 20 μέλη (10 Τούρκους, 7 Έλληνες και 3 Εβραίους) κατόρθωσε να επιτύχη την ως άνω ισοψηφία (10:10), πρόταση που έγινε από τον Μητροπολίτη Καλλίνικο. Και όλα αυτά γιατί με την συνθήκη του Βερολίνου και κατ’ επιταγήν του άρθρου 23 προβλέπονταν ορισμένες διοικητικές μεταρρυθμίσεις στις Ευρωπαϊκές επαρχίες της Οθωμανικής αυτοκρατορίας (περισσότερα βλ. Δημήτρη Σερεμέτη: «Ο Στέφανος Κων. Τάττης (1825-1910) στη δομή της κοινωνίας της Τουρκοκρατούμενης Θεσσαλονίκης (19ος αιώνας). Ανάτυπον εκ του ΚΕ’- ΚΣΤ’ Τόμου των Μακεδονικών» Θεσσαλονίκη 1986). Ο Καλλίνικος έδειξε ιδιαίτερη ευαισθησία και σε ιδρύματα της Θεσσαλονίκης, όπως το Παπάφειο ορφανοτροφείο. Έγραφε λοιπόν προς τον Ιωάννην Παπάφην, ότι του ενστάλαξε πολύ θάρρος η ανάμνηση των μεγατίμων τέκνων, τα οποία, ενώ ζούσαν στην αλλοδαπή δεν ξέχασαν την γενέτειρά τους. Στα γενναία κληροδοτήματά τους όφειλε η Θεσσαλονίκη «τα αριπρεπή και φωτιστικά αυτής εκπαιδευτήρια», (επιστολή Καλλινίκου προς Ι.Ν. Παπάφη – 7 Ιουνίου 1878). Η Φιλόπτωχος Αδελφότης Ανδρών Θεσσαλονίκης τον ανεκήρυξε Επίτιμον Πρόεδρον, η πόλις δε τον ετίμησε με οδόν εις μνήμην του: οδός Καλλινίκου.
ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ Ο ΑΠΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (1889-1893)
Συνετέλεσε τα μέγιστα στη γρήγορη λειτουργία του Χαρισείου Γηροκομείου που εκάλυπτε τα χρόνια εκείνα (1892-1893) υπαρκτές ανάγκες της Ελληνικής Κοινότητος Θεσσαλονίκης, (επιστολές του Σωφρονίου προς τους εκτελεστές της διαθήκης του Δημητρίου Χαρίση – 14 Μαρτίου 1892 και 11 Ιουλίου 1892). Επί Μητροπολίτου Σωφρονίου διετηρήθη το σύστημα ελέγχου και διαχειρίσεως των περιουσιακών στοιχείων της Μονής Βλατάδων και για να διαφυλαχθή υπέδειξε την ανάγκη καταγραφής της περιουσίας από επιτροπή που συγκρότησε και αποτελέσθηκε από τον πολλάκις μνημονευθέντα Στέφ. Τάττη και τον Δ. Βλιάτη, μέλη της Φ.Α.Α.Θ. Βοηθήματα: Ιωάννου Ταγαράκη: Το φιλανθρωπικό έργο στην Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Θεσσαλονίκης (1840-1928) ΚΙ. Θεσσαλονίκης (1994), Δημ. Γ. Σερεμέτη: Ο Στέφανος Κων. Τάττης (1825-1910) – Ο Π. Καλλίνικος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης (1878-1884).
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (1864-1936) ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Από το 1910, καθ’ όλην την διάρκειαν των Βαλκανικών πολέμων, του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και μετέπειτα μέχρι του θανάτου του πολλάκις χρηματίσας πρωθυπουργός. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος διά τον Μακεδονικόν Αγώνα, “Λόγοι Εθνικοί επιβάλλουν ο Μακεδονικός Αγων να γίνη το Ευαγγέλιον της Ελληνικής Φυλής, αξίζει να στεφανωθή διότι έσβυσε την ντροπή του ατυχούς πολέμου του 1897, με το παράδειγμα δε της αυτοθυσίας των εθελοντών Μακεδονομάχων ξύπνησε και ενεθάρρυνε ολόκληρον το αποθαρρημένον Έθνος. Ο Βενιζέλος υπήρξεν ο μέγιστος πολιτικός της νεωτέρας Ελλάδος, κατά την ομολογίαν Ελλήνων και ξένων αντιπάλων και φίλων του και εκ των μεγίστων πολιτικών ανδρών της πολυκύμαντου και ταραχώδους ιστορίας του Ελληνικού Έθνους. Η Φιλόπτωχος Αδελφότης Ανδρών Θεσσαλονίκης συμμετέχουσα ενεργώς και στο δημόσιο βίο της χώρας, στο κίνημα του Ελευθερίου Βενιζέλου (Σεπτέμβριος 1916) και σχηματισμό Κυβερνήσεως στην Θεσσαλονίκη υπό την επωνυμίαν «Τριανδρία» με τον ναύαρχον Κουντουριώτη και στρατηγό Δαγκλή συγκαλεί έκτακτο Διοικητικό Συμβούλιο. Συντάσσεται ψήφισμα υπέρ της Τριανδρίας, ο Ελευθέριος Βενιζέλος ανακηρύσσεται επίτιμος Πρόεδρός της και δίδεται οικονομική βοήθεια στον Υπουργό Μ. Νεγρεπόντη. Η αυτοβιογραφία του εν ολίγοις περιλαμβάνεται στην νεκρολογία, την οποίαν ο ίδιος εφαντάσθη και διετύπωσε κατά την διάρκειαν ενός διαξιφισμού του προς τον Αλέξανδρον Παπαναστασίου (συνεδρίασις 28/4/1932). Αυτή εχαράχθη επί του τάφου του και έχει ως εξής: «Ο προκείμενος νεκρός, αγαπητοί φίλοι, ήταν ένας αληθινός άνδρας, με μεγάλο θάρρος, με αυτοπεποίθησιν και δι’ εαυτόν και διά τον λαόν, τον οποίον εκλήθη να κυβέρνηση. Ίσως έκαμε πολλά σφάλματα, αλλά ποτέ δεν του απέλιπε το θάρρος, ποτέ δεν υπήρξε μοιρολάτρης, διότι ποτέ δεν επερίμενε από την μοίραν να ιδή την χώραν του προηγμένην. Αλλ’ έθεσεν εις την υπηρεσίαν της όλο το πυρ που είχε μέσα του, κάθε δύναμιν ψυχικήν και σωματικήν».
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Γ. ΓΡΑΒΑΡΗΣ (1850-1929)
Πρόεδρος Φιλόπτωχου Αδελφότητος Θεσσαλονίκης (1898-1911). Ο μοναδικός επίτιμος Πρόεδρος της Αδελφότητος, προερχόμενος εκ των σπλάχνων της. Λόγω και του μετριοπαθούς χαρακτήρος του επεβλήθη στην συνείδησιν των μελών της Αδελφότητος και δικαίως του απενεμήθη ο τίτλος του «πρυτάνεως των προέδρων».
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ Ο Α΄
Ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ο Α’, κατά κόσμο Δημήτριος Αρχοντώνης, γεννήθηκε στο χωριό Άγιοι Θεόδωροι της Ίμβρου στις 29 Φεβρουαρίου 1940. Διδάχτηκε τα πρώτα γράμματα στην ιδιαίτερή του πατρίδα και στη συνέχεια ήλθε στην Κωνσταντινούπολη για τις εγκύκλιες σπουδές. Ακολούθως φοίτησε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και αναδείχτηκε πτυχιούχος της το 1961. Στις 13 Αυγούστου 1961 χειροτονήθηκε διάκονος από τον τότε Μητροπολίτη Ίμβρου και Τενέδου Μελίτωνα, που του έδωσε το όνομα Βαρθολομαίος. Το 1963 έρχεται στη Ρώμη, ως υπότροφος του Πατριαρχείου, και παρακολουθεί μαθήματα Εκκλησιαστικού Δικαίου στο Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών, που είναι παράρτημα του Γρηγοριανού Πανεπιστημίου της Ρώμης για θέματα που σχετίζονται με τη θεολογία των Ανατολικών Εκκλησιών. Μετά τη φοίτησή του αναγορεύεται Διδάκτορας του Ανατολικού Κανονικού Δικαίου, παρουσιάζοντας τη διατριβή του με θέμα : “Περί την κωδικοποίησιν των ιερών κανόνων και των κανονικών διατάξεων εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία”. Συνέχισε τις σπουδές του στο Οικουμενικό Ινστιτούτο του Bossey της Ελβετίας, καθώς και στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Αφού περάτωσε τις σπουδές του, επιστρέφει στην Κωνσταντινούπολη το 1968 και διορίζεται βοηθός Σχολάρχη στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Στη συνέχεια χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και έλαβε και το Οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη από τον Πατριάρχη Αθηναγόρα. Το 1972, επί Πατριαρχίας Δημητρίου του Α’, τοποθετήθηκε ως επικεφαλής του ιδιαίτερου Πατριαρχικού Γραφείου. Το ίδιο έτος η Ιερά Σύνοδος τον εκλέγει Μητροπολίτη Φιλαδελφείας. Από το 1974 και μέχρι της εκλογής του στον Πατριαρχικό θρόνο ήταν μέλος της Αγίας και Ιεράς Συνόδου, καθώς και πολλών Συνοδικών Επιτροπών. Το 1990, μετά το θάνατο του γέροντα και πνευματικού του Μητροπολίτη Χαλκηδόνος Μελίτωνα, εκλέχτηκε διάδοχός του στη Μητρόπολη της Χαλκηδόνος. Τέλος, στις 22 Οκτωβρίου 1991, μετά το θάνατο του Πατριάρχη Δημητρίου, εκλέγεται παμψηφεί Οικουμενικός Πατριάρχης. Οι διακρίσεις και οι δραστηριότητες του Πατριάρχη Βαρθολομαίου από την αρχή της εκκλησιαστικής του σταδιοδρομίας είναι πολλές. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της “Εταιρείας του Δικαίου των Ανατολικών Εκκλησιών”, είναι επίτιμο μέλος του ιδρύματος “Ρrο Oriente” της Βιέννης και Εταίρος της Ορθόδοξης Ακαδημίας Κρήτης. Το Νοέμβριο του 1990 ανακηρύχτηκε επίτιμος Διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, καθώς και άλλων Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων. Ως εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, έλαβε μέρος σε πολλά Διορθόδοξα και Διαχριστιανικά Συνέδρια και συμμετείχε σε επίσημες αποστολές στις άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι γλωσσομαθής, γνωρίζει και μιλάει, εκτός από την Ελληνική και Τουρκική γλώσσα, την Ιταλική, Γαλλική, Αγγλική και Γερμανική. Διαθέτει ένα πλούσιο συγγραφικό έργο, που περιλαμβάνει πολυάριθμες μελέτες πάνω σε θέματα Κανονικού Δικαίου, άρθρα και λόγους που έχουν δημοσιευθεί σε πολλά περιοδικά και εφημερίδες. Ως Πατριάρχης έχει θέσει πολλούς και υψηλούς στόχους, όπως είναι η ενότητα των Ορθοδόξων Εκκλησιών, η προβολή της Ορθοδοξίας γενικότερα στον κόσμο, η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης κ.ά. Επίσης, με σύνεση και προσοχή διαλέγεται με τις ετερόδοξες εκκλησίες και δεν τον φοβίζει να δίνει τη μαρτυρία της Ορθοδοξίας και στις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες. Η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος αναγορεύτηκε επίτιμος Πρόεδρος της «Φιλοπτώχου Αδελφότητος Ανδρών Θεσσαλονίκης» στο Φανάρι το Σάββατο 1 Μαρτίου 2014 από τον Πρόεδρο κ. Θεόδωρο Ι. Δαρδαβέση και μέλη του Δ.Σ., τα οποία επισκέφθηκαν για το σκοπό αυτό την Κωνσταντινούπολη. Η αναγόρευσή του είχε αποφασιστεί με ομόφωνη απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των μελών της Φ.Α.Α.Θ. στις 30 Μαρτίου 2011.
[fusion_builder_container hundred_percent=”yes” overflow=”visible”][fusion_builder_row][fusion_builder_column type=”1_1″ background_position=”left top” background_color=”” border_size=”” border_color=”” border_style=”solid” spacing=”yes” background_image=”” background_repeat=”no-repeat” padding=”” margin_top=”0px” margin_bottom=”0px” class=”” id=”” animation_type=”” animation_speed=”0.3″ animation_direction=”left” hide_on_mobile=”no” center_content=”no” min_height=”none”]
[/fusion_builder_column][fusion_builder_column type=”1_1″ background_position=”left top” background_color=”” border_size=”” border_color=”” border_style=”solid” spacing=”yes” background_image=”” background_repeat=”no-repeat” padding=”” margin_top=”0px” margin_bottom=”0px” class=”” id=”” animation_type=”” animation_speed=”0.3″ animation_direction=”left” hide_on_mobile=”no” center_content=”no” min_height=”none”]
[/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]
